Bir kimsenin büyük sahrada uykuya daldığını ve uyandığında ihtiyacı olan her şeyi yanında hazır bulduğunu farz ediniz. Bu adam kendisine bu lütufların kimden geldiğini hiç düşünmeyerek, yenilecek şeyleri yemeye, içilecek şeyleri ise içmeye başlasa, ne kadar divânelik eder. Dünyaya gelen bir insan da sahrada yatan bu adama benzer. Dünyaya geldiğinde güneşten, aydan tut, taa meyve ve sebzelere kadar her şeyi emrine hazır bulmuştur.
Bir ömür boyu bu nimetlerden istifade ettiği hâlde, onları ihsan eden zâtı hiç düşünmeyen bir insan, ne derece gaflet içindedir ve ne kadar büyük bir cezaya istihkak kesp etmiştir, kıyas ediniz.
[1] İn’am: Lütuf, ihsan.
[2] Mün’im: Yarattıklarına sayısız nimetler veren, ikram ve ihsanı sınırsız olan Allah.
Bu konuda geri bildirim bırakın