Vanlıların Üstada Sevgisi
1952 olabilir Van’a gittim ben. Üstad sağ o zaman. Zübeyir ağabey bana bir mektup yazmıştı; “Hocam, Üstad bana diyor ki, “daha ben oralarla bir daha gidemem. Sen benim bedelime o eski vatanımı bir gez.” Ben de hastayım, sen benim bedelime oraları bir gez, dolaş” demişti.
Van’da nur talebelerinden Kuralkanlar ailesine misafir oldum. Kuralkanların dükkânının karşısında bir çay bahçesi vardı. Büyük bardaklarla çay getirirlerdi. Hep ihtiyat adamlar, ben o zaman gencim. “Bana da hepsi “Seyda’nın talebesi” diye hürmet ediyorlardı. Baktım bunların hiçbiri Risale-i Nur’u bilmiyor, Risale-i Nur’dan haberleri yok. “Acaba bunlar Üstada neden hayranlar” diye düşündüm.
O ihtiyarlara dedim ki; “Sizin Üstaddan bu memnuniyetiniz nedendir”
Bir ihtiyar “Aman efendi, ne söylüyorsun? Hayatımızı ona borçluyuz” dedi.
“Nasıl” dedim, “Şeyh Said isyanına karışacaktık, o bizi ikaz etti. Sonra daha evvel de Ermenilerin zulmünden bizi o korudu” dedi.
16. Lem’a dersinden
Bu konuda geri bildirim bırakın