Ecdatla İftihar
İnsanın kökü İslâmiyet toprağında bulunur ve gövdesi, elleri, yüzü de dallar gibi Kur’ân güneşine müteveccih[1] olursa, o insan feyze mazhar olur. Böyle gür bir ağacın torunu, kökünü topraktan çıkarsa ve dolayısıyla da solup yaprak ve çiçek veremese, artık bu torun dedesinin yapraklarıyla ve çiçekleriyle iftihar edebilir mi? Eğer etse bu iftihar kendisine bir fayda verir mi?
Dedelerimizi şereflendiren mânâya gönül bağlamadığımız takdirde, onlarla kuru kuruya iftihar etmemiz de bizi terakkî[2] ettirmez ve bize bir şeref kazandırmaz.
[1] Müteveccih: Yönelmiş, yönelen.
[2] Terakki: İleri gitme, ilerleme, gelişme.
Bu konuda geri bildirim bırakın