Hastalık Bir Kamçıdır
Bir kimsenin sevdiği zâtlardan yüzde doksan dokuzu İstanbul’a gitse ve sadece birisi Erzurum’da kalsa, bu şahsın İstanbul’a seve seve gitmesi lâzım gelir. Eğer bu şahıs, o kadar sevdiği zâtları hatırına getirmeyip Erzurum’dan ayrılmak istemezse, padişah bazen lütfuyla bir memurunu gönderir ve ona birkaç kamçı vurdurarak İstanbul’a gelmeye icbar[1] eder. O kimse ilk anda her ne kadar yediği kamçılardan rahatsız olursa da, İstanbul’a ulaştığında bütün ıstırabını unutur ve Erzurum’da kalan ahbabının da bir an önce oraya gelmesini arzu eder.
İşte hastalıklar birer kamçı hükmünde olup, bizleri gafletten kurtararak, yüzde doksan dokuz ahbabımızın bulunduğu âhiret âlemine gitmeye bir iştiyak uyandırmakta ve ölüm yoluyla da bu âleme gitmemize vesile olmaktadırlar.
[1] İcbar: Zorlama, cebretme.
Bu konuda geri bildirim bırakın