Son Hocam Solakzâde Sâdık Efendi
Askerlik vazifemi bitirdikten sonra da Solakzâde lakabıyla maruf Erzurum Müftüsü M. Sâdık Efendi’den ders almaya başladım. 1955-1960 yılları arasında beş yıl kendisinden Mantık, İlm-i Kelam ve Usul-i Fıkıh dersleri aldım. Yed-i Tulâsı olan bu büyük insan, 1960 yılında ebedi âleme göç etti. Cenab-ı Hak kabrini pür nur, makamını cennet eylesin.
Solakzâde Sâdık Efendi
Sâdık Efendi Erzurum’un mânevî sultanlarındandı. Kâmil bir ilim ve irfan sâhibiydi. Hem ulûm-u akliye ve hem ulum-u nakliyede fevkalade bir maharete sâhipti. Çok kibar, çok nazik ve efendi bir insandı. Bütün Erzurum’un sevgi ve saygısını kazanmıştı. Peygamber Efendimize fevkalade âşıktı. Onun (s.a.v.) isminin her zikredilişinde gözlerinden oluk oluk yaşlar akıyordu. İslâm dinine yapmış olduğu hizmetler, yetiştirdiği birçok talebeyle gönülleri fethetmiştir. Onun Lalapaşa Kürsüsü’nden nasihate muhtaç gönüllere ve meftun insanlara yaptığı vaazları insanlarda fevkalade bir tesir bırakırdı. Bu hâl de Cenab-ı Hakk’ın ona bir lütfu idi. Hele Ramazan ayında hususen ikindi namazından sonra yapmış oldukları sohbetler insana bambaşka bir haz ve ayrı bir zevk verirdi. Âdeta yağmurlar gibi feyiz ve bereket dökülürdü. O hâli anlatmak mümkün değildir, tatmayan bilmez.
Bu konuda geri bildirim bırakın