Vicdanın Şehâdeti
Pusula ibresinin yönünü ve istikametini tespit etmesi, bir kutbun câzibesiyledir. İbrenin yönü değiştirilse bile, o yine kutba teveccüh[1] eder.
Aynen öyle de:
İnsan, kendini hadsiz düşmanlarından koruyacak bir nokta-i istinat[2] ve hadsiz ihtiyaçlarını karşılayacak bir nokta-i istimdat[3] aramaya fıtraten muhtaç olduğundan, vicdan daima nihayetsiz Kadîr ve Rahîm bir zâta teveccüh eder ve O’nu gösterir. En gâfil ve mütemerrid[4] insanların bile musibet ve korku zamanında “Allah!” diye bağırmaları ve O’ndan medet beklemeleri, bu müddeamızı[5] teyit eder…
[1] Teveccüh: Doğrulmak, yönelmek.
[2] Nokta-i istinat: Dayanak noktası.
[3] İstimdat: Yardım isteme, imdada çağırma.
[4] Mütemerrid: İnatçı, dik kafalı.
[5] Müddeâ: İddia edilen şey; delil getirilip ispat edilmeye çalışılan şey.
Bu konuda geri bildirim bırakın