Namaz Kılmamaya, Hz. Ali’nin Şehâdetini Bahane Göstermek

Namaz Kılmamaya, Hz. Ali’nin Şehâdetini Bahane Göstermek

– Bazı Kimseler, “Hz. Ali (r.a) camide şehid edildiği için camiye gitmiyor ve namaz kılmıyoruz” diyorlar. Böyle bir anlayışın dinimizde yeri var mıdır?

Kur’ân-ı Kerîm ve hadîs-i şeriflerle sâbittir ki, namaz, bizzat her mü’min için farzdır. Bu hususta yüzden fazla âyet-i kerîme mevcuttur. Kıyâmete kadar gelecek her Müslüman, bu kulluk vazifesini yerine getirmekle mükelleftir. Bu mükellefiyet belli bir zamanla kayıtlı, sınırlı değildir. Yani, namazın farziyeti Hz. Ali (r.a) veya başka herhangi bir şahsın hayatı ile sınırlı değildir. Dinimizde “Hz. Ali (r.a) şehid oluncaya kadar namaz kılınacak, daha sonra terk edilecek,” diye bir kayıt yoktur. Böyle bir mantığa göre, Hz. Ali Efendimizin (r.a) vefatından sonra gelen bütün mü’minler, kıyâmete kadar namaz kılmayacak, ibâdet etmeyeceklerdir. Bu durumda, kalbdeki îman, zâhirde nasıl tezâhür edecektir? Böyle bir tezâhür olmayınca, inanan ve inanmayanlar birbirlerinden nasıl ayırd edileceklerdir?

Âhirette, Cenâb-ı Hak bu ibâdetsiz kimselere:

“Niçin namaz kılmadınız?” diye sorduğunda:

“Yâ Rabbi, Hz. Ali camide şehid oldu da, onun için…” şeklinde cevap verebilirler mi? Verseler dahi böyle bir özür makbul olabilir mi?

Malûmdur ki, Hz. Ömer (r.a) mescidde sabah namazını kılarken İranlı bir mecusî tarafından, Hz. Osman (r.a) da Kur’ân-ı Kerîm okurken âsilerce şehid edildiler. İslâm’ın bu ikinci ve üçüncü halifelerinin şehâdetleriyle, ne Hz. Ali (r.a), ne de hiçbir sahâbe camiye gitmeyi, Kur’ân okumayı terk etmiş değillerdir.

Şunu da ifâde edelim ki, Hz. Ali’nin (r.a) şehid edildiği aynı camide, başta Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin Efendilerimiz (r.a) olmak üzere bütün mü’minler namaz kılmaya devam etmişlerdir.

Kaldı ki, namaz (cuma ve bayram namazları hariç) cami ile kayıtlı bir ibâdet de değildir. Yeryüzünün tümü Müslümanlar için bir mesciddir. Yukarıdaki özürü ileri süren kimseler, namazlarını evlerinde, işyerlerinde veya bir başka yerde kılabilirler. Şayet böyle yapmayıp namazı bütün bütün terk etmişlerse, o takdirde, bu özrün bahaneden başka bir şey olmadığı açıktır.